تا اطلاع ثانوی تعطیل است

ما مومن به اروتیک ترین مذهب دنیاییم . یه نگاه به وعده های بهشت تو قرآن بندازین ....

سر اومد زمستون،شکفته بهارون
گل سرخ خورشيد باز اومد و شب شد گريزون

کوهها لاله زارن،لاله ها بيدارن
تو کوهها دارن گل گل گل آفتابو ميکارن

توی کوهستون،دلش بيداره
تفنگ و گل گندم داره مياره

توی سينش جان جان جان
يه جنگل ستاره داره، جان جان، يه جنگل ستاره داره

سر اومد زمستون،شکفته بهارون
گل سرخ خورشيد باز اومد و شب شد گريزون

لبش خنده نور
دلش شعله شور
صداش چشمه و يادش آهوی جنگل دور

توی کوهستون،دلش بيداره
تفنگ و گل گندم داره مياره
توی سينش جان جان جان
يه جنگل ستاره داره،
جان جان، يه جنگل ستاره داره

تو یک معجزه ای
ولی
ببخشید
پیامبری نمانده شما را بکند !

احمد شاه مسعود

این را بگذارید به حساب پدرم که قهرمان های من را توی بچگی از دل بابی ساندز و بن بلا و گاندی و ماندلا و مادرترزا در آورد و شاه مسعود که تقریبا هم سن خودش بود جوانترین این مجموعه ...
مسعود از آدمهایی است که همیشه میگویم تاریخ به آنها ظلم کرد . شاید شاعری می شد .. معلمی ... پدری ... آدمهایی که مجبور شدند اسلحه ی کثیف را به بغل بگیرند ....

کودکی آدم  گره بخورد با تاریخ جنبش های انقلابی و چپ و سوسیالیسم
جوانیت زیر پرچم لیبرالیسم سینه بزنی
خدا به داد برسد چهل سالگیت را بهار .....

پ.ن : قصدم نه تایید کسی بود نه تکفیر کسی . خواستم بگویم اگر جنگ نبود شاید خیلی ها زندگیشان اینی نمیشد که الان هست . کمی آرام تر  و زیباتر می شد شاید .

  نگاه نیست.  هيچ چيزي كه ربطي به آدميزاد داشته باشد توش نیست . جنازه است. جنازه هم كه ديگر آدم حساب نميشود . يك تكه گوشت است كه بايد چالش كرد كه بوي عفنش نپيچد توي دماغ زنده ها و خاطره هايشان با اين ميت را بالا نياورند روي زندگيشان .  مرده را  توي يك تكه پارچه پیچیدیم و هر چي مال او بوده بين خودمان توي فكر و خيال قسمت کردیم و تا از قبرستان برگردیم خانه هر چيزي مال كسي شده .و البته اگر توي همان نعش كشي به جان هم نيفتاده باشیم و اين كه راست جنازه را گرفته اخم نكند براي آن كه چپ را گرفته و اين يكي اشهد بلندي نخواند و پشت بندش شيطان را لعنت نكند و  شانه اش را زير تابوت جابه‌جا نكند . حساب زنها هم كه جدا نيست . آنكه دختر است حرص شوهرش را ميخورد و آنكه عروس است پشت چشمي براي جاريش نازك ميكند . شكم پرش را جلو ميدهد و دست به كمر خودش را باد ميزند .  

 صحنه ( داخلی - سر شب)

کجا بودی ؟
نبودی !

...

ادامه به تخیل خواننده واگذار می شود

توی چشمهای شما
زمان عبور می کند 
جایی میان دل دل و بی قراری
ایستاده ام 
قلبم دوازده بار
به نیت دوازده آلو
توی مشتم می زند
ساعت شما  چند است خانم ؟ 
مال من هر شب راس ۹ مي خوابد . 

 هیچوقت آدرس دوستانتان را به یک سرویس وطنی که هر چند روز یک بار تلنگش در رفته و زرتش قمصور می شود نسپارید ......

 بلاگرد لینکهامو پس بده ......

خررررررررررررررررررررررررر

دلتنگ تو باشم
سیب هم نباشد
چه کنم آقای من ؟

بگو مرا نكشند

«خوستينو! به‌اشان بگو مرا نكشند. برو به‌اشان بگو. محض رضاي خدا! به‌اشان بگو. بگو خواهش مي‌كنم. محض رضاي خدا.»

خوان رولفو
در معرفی خوان رولفو و مروری کوتاه بر ادبیات آمریکای لاتین به همراه داستانی کوتاه